คำสารภาพจากปากคนขี้เมา

Printer-friendly version

เสียงดนตรีเงียบลงไปนานแล้วเมื่อเขา ประคองร่างที่แทบไร้สติออกมาจากบ้านหลังที่สอง ที่ใคร ๆ ก็รู้ว่าเป็นที่สุดของกรุงเทพยามราตรี ที่นี่หลายคนใช้มันเพื่อแสวงหาตัวตนที่แท้จริงและพิสูจน์ความทระนงของ ลูกผู้ชาย ที่ที่เพื่อน ผู้หญิง งาน บัตรเครดิตและหนี้สินเดินทางมารวมตัวกันโดยมิได้นัดหมาย ที่ที่เป็นสวรรค์ของนักรัก ผู้ที่ต้องการมาเติมเต็มชีวิตด้วยเพลิงพิศวาสอันร้อนแรง ที่สำหรับนักแสวงหาเศษเงินของเหล่ามหาเศรษฐีเพื่อนำไปปรนเปรอความทะยานอยาก รสนิยมเลิศ ทั้งข้าวของเครื่องใช้แบรนด์เนมและมือถือรุ่นล่าสุด ผลัดเปลี่ยนไปตามจังหวะของคลื่นพายุวัตถุนิยมที่ถาโถมเข้ามาไม่เคยหยุดหย่อน ที่ที่สำหรับบางคนแล้ว การได้มอบความสุขแบบชั่วคราวให้ใครต่อใคร จะกลายเป็นน้ำเลี้ยงชีวิตของลูกน้อยและพ่อแม่ที่อยู่ห่างไกลได้อีกหลายเดือน

ร่างที่เดินสะโหลสะเหลออกมานั้นดูแทบไม่รู้ว่าคือ หนุ่มเจ้าสำอางผู้นำการประชุมเจรจากับลูกค้าต่างชาติ เพื่อประมูลงานใหญ่ระดับประเทศเมื่อเช้านี้ ณ โรงแรมหรูกลางกรุง คนคนเดียวกับที่เมื่อหลายปีก่อน สามารถคว้าปริญญาหลายใบมาเชยชม จากหลายคณะที่ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งรวมของบรรดาหัวกะทิทั้งหลาย ของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในประเทศ และเป็นคนเดียวกับที่มีหญิงสาวมากมายอยากมายืนอยู่เคียงข้าง แต่แล้วเวลาก็ทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ โดยได้เปลี่ยนเด็กหนุ่มคนนั้นให้กลายเป็นผู้ใหญ่ที่เจนโลก โลกที่เต็มไปด้วย กิน กามและเกียรติ อันสูงส่ง สมดังที่ใครหลายคนฝันใฝ่ถึงชีวิตเยี่ยงนี้ อย่างไม่อภิรมย์นัก

ตลอดเกือบยี่สิบปีที่ผ่านมา เขามักเริ่มต้นวันใหม่ด้วยคำถามที่ว่า “ชีวิตเราเกิดมาทำไม?” แต่ไม่ว่าวันใหม่จะเริ่มต้นขึ้นมาอย่างไร สำหรับเขาแล้ว มันมักจะมีจุดจบแบบเดียวกันไปเสียทุกครั้ง ต่างกันหน่อยก็ตรงเวลาเริ่มต้นกับสถานที่เท่านั้น แต่ไม่ว่าจะเมามายสักแค่ไหน เขาก็ยังคงดูแลตัวเองได้ ไม่เดือดร้อนใคร ทั้งเรื่องเงินทอง หรือเหตุวิวาทต่าง ๆ ไม่เหมือนกับพวกขี้เมาทั้งหลาย ที่พอเมาแล้วก็หาเรื่องชกต่อยกัน เขามีปัญญาพอที่จะไม่ทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้น แถมยังมีความสามารถพิเศษในการขับรถกลับบ้านเองได้อย่างปลอดภัย แม้จะเมามายมากแค่ไหนก็ตาม ความภูมิใจเล็ก ๆ นี้กลายเป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่ได้มาพร้อมกับพลังในการดื่มกินแบบไม่มีที่ สิ้นสุด

หากแต่วันนี้ทุกอย่างมันต่างไปจากเดิม นอกจากจะมีปัญหาเรื่องงานที่กลุ้มรุมแล้ว ยังเพิ่มปัญหาหัวใจซ้ำเข้าไปอีก รอยแผลที่ถูกกรีดลึกยังใหม่นัก มันเลยยังเจ็บย้ำ ช้ำในใจอยู่นั่นเอง วันนี้สภาพเขาจึงไม่ต่างอะไรจากคนขี้เมาข้างถนนคนหนึ่ง ผมเผ้านั้นกระเซิงไปตามแรงของลีลาและอารมณ์ที่เดือดพล่าน สูทสีดำถูกถอดทิ้งไปนานแล้ว เหลือแต่เสื้อเชิ้ตลายทางที่พับไว้แค่ศอกอย่างลวก ๆ พร้อมกับกระดุมหน้าอกที่ถูกปลดลงมาเกือบครึ่ง เผยให้เห็นความกำยำของวัยหนุ่มและความเจนจัดของชีวิตที่ผ่านมา ที่คอเสื้อนั้นยังเพรื่อไปด้วยกลิ่นและร่องรอยของน้ำอำพันราคาแพง ทาสผู้จงรักภักดีกับเขามาโดยตลอด

เมื่อเปิดประตูร้านออกมาเผชิญกับความอบอ้าวของค่ำคืนและโลกแห่งความเป็นจริง ยิ่งทำให้เขารู้สึกว่า วันโลกาวินาศจะยังไม่จบสิ้น ดวงตากลมโตเบื้องหลังแว่นตาราคาแพงนั้นหรี่ลงน้อย ๆ อย่างไม่สบอารมณ์ ผสมกับฤทธิ์เดชของน้ำอำพันที่ดูเหมือนจะรุนแรงเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ที่เคาน์เตอร์ใกล้ ๆ ประตูทางออกมีสาว ๆ กลุ่มหนึ่งนุ่งห่มผ้าน้อยชิ้นนั่งอยู่ และพยายามส่งสายตามาให้อย่างเชิญชวน พร้อมกับหัวเราะต่อกระซิกกันอย่างสนุกสนาน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร

สายลมยามค่ำคืนที่พัดมาปะทะใบหน้า ได้ช่วยปลุกวิญญาณของภาพวันคืนเก่า ๆ ให้กลับมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง วันคืนกับเธอคนนั้นที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความเข้าใจ วันที่เราต่างมีกันและกันไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด ก็คิดว่าจะมีอนาคตด้วยกัน คิดว่าเราต่างมีความสุขด้วยกัน และคิดว่าเขานั้นมีให้เธอพร้อมทุกอย่างทั้งทรัพย์สิน หน้าที่การงานและชื่อเสียงเกียรติยศ แล้วเขามันไม่ดีตรงไหนกันเล่าถึงมาเลิกราไปอย่างไม่เต็มใจทั้งสองฝ่ายเช่น นี้ แค่เพียงพักหลังเท่านั้นที่เขาอาละวาด เมามายไม่ได้สติ ก็ตั้งใจแล้วว่าจะเลิกให้ได้ เพื่อเธอ เพื่อพ่อแม่ และเพื่ออนาคต แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เธอน่าจะเข้าใจและยอมรับได้ เหมือนกับที่ยอมรับในตัวเขาได้มาโดยตลอด

ความโกรธที่แผดเผาใจนั้นช่างรุนแรงนัก เขาต้องรีบหาทางระบายมันออกไป ว่าแล้วก็ปีนขึ้นไปบนหลังคารถคันหรูสีดำ ลงมือชกเปรี้ยงลงไปที่ฝากระโปรงของรถยนต์ราคาแพงนั่นด้วยมือเปล่า ก็มันรถของแฟนเขานี่นา เขาเมาจนลืมไปแล้วว่านี่ไม่ใช่รถของเขา โลกควรต้องรับรู้บ้างว่าเขาเจ็บสักแค่ไหน กระดูกนิ้วก้อยหักเสียตั้งแต่เปรี้ยงแรกบนหลังคารถ แต่เขาก็ยังคงชกต่อไปอย่างบ้าเลือด ครั้งที่หนึ่งให้กับความรักที่จากไป ครั้งที่สองสำหรับความโง่ที่รักมากไป ครั้งที่สามนั้นสำหรับตัวเขาเอง ครั้งที่สี่จนถึงครั้งที่แปด จำไม่ได้แล้วว่า สำหรับใคร อาจสำหรับชายกลางคนคนนั้นกระมัง ต้นเหตุแห่งความระยำตำบอนในคืนนี้ ครั้งท้าย ๆ ที่ชกอย่างเดือดดาล เพราะเห็นภาพชายคนนั้นผุดขึ้นมาบนฝากระโปรงรถ ดูจะแรงกว่าทุกครั้งจนทำให้ผู้คนที่อยู่แถวนั้นได้แต่มองตาค้าง แต่สำหรับเขาแล้ว แค่นี้น่ะเรื่องเล็กจะตายไป เมื่อรู้สึกดีขึ้นบ้างแล้ว ก็เดินหน้าตายมาเปิดประตูพร้อมกับขับรถออกไป ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ที่ยืนตะลึงงัน

ล้อรถที่บดขยี้ผิวถนนนั้นหมุนไปอย่างช้า ๆ มันช้าเหมือนวันแรกที่ได้รู้จักกับน้ำอำพัน รสชาดความขมปร่านั้นไม่ต่างอะไรจากความรู้สึกของเขาในขณะนี้ ภายใต้สติที่เริ่มจะพร่าเลือน เขามองเห็นภาพวันที่รถพุ่งเข้าไปอัดกับกำแพงสถานบันเทิงย่านสุขุมวิทเพราะ ความเมาได้ดี ยังจำได้ถึงสีหน้าที่ตื่นกลัวของเธอคนนั้น ก่อนที่เขาจะคว้าเธอมาปลอบประโลมไว้แนบอก

แม้เหล้าจะกัดกินทุกอย่างตามทางที่ผ่าน แต่มันก็ยังกัดแค่ช่วงลำคอ แต่ความผิดหวังจากเธอคนนั้นเล่า มันกัดกินเขารุนแรงไปทั้งชีวิต ทั้งหัวใจ ครั้งแรกที่ได้ลิ้มรสน้ำอำพันจำได้ว่า เขาอาเจียนเสียแทบตาย แต่ครั้งแรกที่ได้รู้จักเธอ ชีวิตช่างมีแต่ความหอมหวาน เรื่องของเธอดูจะเข้ากับเหล้าของเขาได้ดี พอได้กินไปเรื่อย ๆ เหมือนกับได้ทำความรู้จักกับเธอไปเรื่อย ๆ กลับรู้สึกดี มันโล่ง มันสบายใจ สมองไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องกังวลอะไร จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี เป็นสิบปี เป็นยี่สิบปีที่เขาใช้ชีวิตเคียงบ่าเคียงไหล่กับเหล้ามาโดยตลอด ก็ไม่ใช่เหล้าหรอกเหรอที่ทำให้เพื่อนฝูงชื่นชอบเขามากมายขนาดนี้ และไม่ใช่มันหรอกเหรอที่ทำให้การพูดคุยเรื่องอะไรต่างๆ ดูจะง่ายขึ้น และก็มันอีกนั่นแหละที่ทำให้เขาดูเป็นชายชาตรี กระทั่งสามารถพิชิตใจเธอได้ พร้อม ๆ กับดอกไม้ริมทางอีกมากมายไว้เป็นกำไรชีวิต

รถเคลื่อนตัวมาจอดติดไฟแดงที่แยกอสมท.อยู่พักใหญ่ ก่อนจะเลี้ยวขวาตัดเข้าสู่ถนนรัชดา สายตาที่พร่ามัวด้วยฤทธิ์วอดก้าผสมบรั่นดีก็พลันเหลือบไปเห็นหญิงชราที่ กำลังคุ้ยขยะอยู่ข้างทาง ช่างแก่คราวแม่ทีเดียว นึกถึงแม่ก็ทำให้นึกถึงเรื่องที่ถกเถียงกันเมื่อหลายวันก่อนขึ้นมา ยังเสียใจไม่หายที่พ่อกับแม่ขอให้เลิกกินเหล้า แม่นั้นได้แต่ร้องไห้อยู่เงียบ ๆ แต่ไอ้ที่เคืองนักเคืองหนาก็เพราะท่านพูดว่า กินแล้วเมาเหมือนหมา ชนิดที่ตื่นมาแล้วจำไม่ได้เลยว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไปบ้าง ก็ใครว่าจะไม่อยากเลิก เพียงแต่ว่าไม่แน่ใจตัวเองเท่านั้น ก็มันมีเหตุให้ถูกเชิญไปร่ำสุราอยู่ร่ำไป นี่ถ้าเอาเงินค่าเหล้ามาซื้อบ้านให้พ่อแม่อยู่คงจะได้ถึงสองสามหลังทีเดียว กระมัง

เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนจากแดงเป็นเขียว รถเก๋งคันงามก็พุ่งทยานออกไปเหมือนสายน้ำป่าที่เชี่ยวกราก มันเร็วและแรงพอ ๆ กับอัตราการดื่มอย่างไม่บันยะบันยังในค่ำคืนนี้ แต่สำหรับเขาแล้วมันแทบไม่ต่างอะไรจากทุกค่ำคืนที่ผ่านมา และมักจบลงด้วยเหตุการณ์สะเทือนใจต่าง ๆ ที่ล้วนแล้วแต่มีสาเหตุเนื่องมาจากความเมามายของเขาทั้งสิ้น ไหนยังต้องเสื่อมเสียภาพพจน์ในที่ทำงาน กลายเป็นคนหลง ๆ ลืม ๆ งก ๆ เงิ่น ๆ ศีลที่เคยรักษาไว้อย่างเหนียวแน่นเมื่อครั้งยังหนุ่ม ก็ต้องมาพังลงแบบไม่มีชิ้นดี แถมตอนนี้ยังต้องมาเสียคนรักไปอีก ชีวิตมันยากอย่างนี้เองหนอ กี่ครั้งแล้วที่พารถคู่ใจไปเกยฟุตบาทบ้าง เกยเกาะกลางถนนบ้าง แล้วกี่ครั้งที่ต้องนอนซมลุกไม่ขึ้นเพราะอาการเมาค้าง จนเสียการเสียงานไป กี่ครั้งที่แม่นั่งทนทุกข์ทรมานเพราะเขา คิดแล้วก็ได้แต่นึกเสียใจอยู่ลึก ๆ แต่คงลึกเกินไปกระมังเลยยังเลิกไม่ได้

เมื่อรถขึ้นสะพานข้ามแยกลาดพร้าวตัดกับถนนรัชดาภิเษก เขากวาดสายตาลงมาอ่านเข็มไมล์ เห็นชัดว่าความเร็วยังอยู่ที่หกสิบ นั่นช้ากว่าปกติที่เคยขับเสียด้วยซ้ำไป ค่ำคืนวันศุกร์สิ้นเดือนแบบนี้ แม้ดึกดื่นแค่ไหน บนถนนก็ยังคงคลาคล่ำไปด้วยรถรา ผู้คนต่างมุ่งไปหาที่ฉลองความสุขและเงินเดือนที่เพิ่งจะได้รับ แต่เขาซิกลับเหมือนคนที่ตายไปแล้วทั้งเป็น ขณะที่น้ำเมาเริ่มสำแดงฤทธิ์ของมันอย่างรุนแรง สายตาที่มองทางก็เริ่มพร่าเลือนไปถนัด หากแต่สมองยังคงคิดอะไรต่อมิอะไรเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งผ่านหน้ากรมพาณิชย์สัมพันธ์มาถึงมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม ก็ปรากฏภาพโค้งใหญ่เลี้ยวไปทางขวา จู่ ๆ ภาพเธอคนนั้นก็ผุดพรายขึ้นมาในมโนสำนึก ยิ่งทำให้ใจสั่นไหวระรัว ไหนจะเห็นภาพของพ่อแม่นั่งร้องไห้ ภาพความรุนแรงอันเป็นผลจากการเมามายนับครั้งไม่ถ้วน ภาพความทรงจำเก่า ๆ ที่เขาต้องการจะลืม เห็นกระทั่งภาพแม่ที่ต้องทนอุ้มท้องลูกคนนี้มานานถึงเก้าเดือน อารมณ์เขาในตอนนี้ช่างร้อนแรงราวกับพายุคลั่งที่พร้อมจะกวาดทุกสิ่งให้ แหลกลาญลงไป

ชายหนุ่มคิดพลางสะบัดพวงมาลัยเลี้ยวขวาไปตามทางโค้งครึ่งวงกลมตรงหน้าที่ ระดับความเร็วร้อยกว่า ๆ ก่อนที่ชีวิตจะดับวูบ พลันในห้วงสำนึกที่ลึกที่สุด ก็ปรากฏภาพพระสมณบุตร พุทธชิโนรสหนุ่ม ผู้ที่เคยได้มีโอกาสไปบวชเรียนเขียนอ่านเมื่อสมัยที่เพิ่งจบการศึกษามาใหม่ ๆ ที่วัดป่าแถวอีสาน ใบหน้าเขาตอนนั้นช่างดูสงบและเยือกเย็น ห่มคลุมกายด้วยผ้ากาสาวพัสตร์ กำลังนั่งศึกษาธรรมะจากหลวงพ่อผู้เปี่ยมไปด้วยเมตตาธรรม และนั่นเองทำให้เขาได้สติ!

สติที่เตือนคนขี้เมาอย่างเขาเบา ๆ ว่า โค้งข้างหน้าต้องเลี้ยวซ้ายมิใช่เลี้ยวขวา ท่ามกลางความสับสนของจิตใจ ระหว่างชีวิตและความตาย ความรักและการจากลา การพลัดพรากและการสูญเสีย ความผิดพลาดและโอกาสในการแก้ตัว เสียงเล็ก ๆ ก็ร้องดังขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับเตือนให้เขานำรถเข้าข้างทาง กระทั่งมาจอดสงบนิ่งอยู่ก่อนถึงโค้งเพียงไม่กี่ฟุต

มือที่กำพวงมาลัยนั้นสั่นระริกไปตามจังหวะของหัวใจที่เต้นแรง ร่างที่อ่อนระโหยโรงแรงนั้นสั่นเทาและหอบน้อย ๆ ด้วยความกลัว เหงื่อเม็ดโป้งหยดลงที่เบาะทั้งที่แอร์เย็นเฉียบ หากแต่ใบหน้าที่ซบกับพวงมาลัยนั้นกลับสงบนิ่งและดำดิ่งลงในโลกใหม่ที่เพิ่ง ค้นพบ เสียงพระสวดดังแทรกขึ้นมาในห้วงสำนึกทำให้เขาได้สติอีกครั้ง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองถนนเขาจึงพบว่า แท้จริงมันเป็นทางเลี้ยวซ้าย และต้องหักพวงมาลัยไปทางซ้าย นี่เองเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้คนพากันมาตายที่นี่วันแล้ววันเล่า จนได้ชื่อว่า “โค้งร้อยศพ” เขาก้มหน้าลงซบกับพวงมาลัยอีกครั้ง ครั้งนี้เขาใช้เวลาคิดกับตัวเองอย่างเงียบ ๆ มันช่างเป็นความเงียบที่ต่อเนื่องและยาวนาน ความเงียบที่พาเขาสู่เส้นทางใหม่ ทางเดินที่จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปโดยสิ้นเชิง

อีกพักใหญ่กว่าที่เขาจะสามารถควบคุมตัวเองได้อีกครั้ง และพารถเคลื่อนตัวออกสู่ถนนสายใหม่ ไปตามทางโค้งที่เลี้ยวไปทางซ้ายมือ เขารู้ดีว่าชีวิตใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างช้า ๆ ชีวิตที่สละแล้วซึ่งความสุขและกิเลสทั้งมวล เขารู้อีกว่าบนเส้นทางสายนี้ยังมีความลำบากรอเขาอยู่ และแม้จะเป็นเส้นทางที่ยาวไกล แต่มันจะพาเขาไปสู่จุดหมายปลายทางที่เงียบสงบ ที่ที่เขาจะได้พบกับความสุขอันแท้จริงที่เขาเพียรแสวงหามาชั่วชีวิต ...พระนิพพาน

...........................................................................

เรื่องสั้นนี้แต่งถวายพระอัครกิตติ์ ธมฺสโร หลังจากที่ได้เข้าไปอ่านบทความของท่านเรื่องอุทาหรณ์จากใจคนขี้เมา (บทความในเว็บ  ที่ท่านได้นิพนธ์ขึ้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2551 เมื่อเวลา 22.39 น.)  

 

Great post. I was checking

Great post. I was checking constantly this blog and I'm impressed!
Very helpful info specially the last part :) I care
for such information a lot. I was seeking this
particular information for a very long time. Thank you and good luck.

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd><img><p><br>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options