ฝนซ่อนหา

Printer-friendly version

ฝนซ่อนหา - มนตราละเมอ (มั้ง) ^___^


พรำพรำ แล้วอำลา ฝนซ่อนหา มาล้อเล่น
อึ่งอ่าง กางแขนเอน ขอฝนเย็น ชโลมเร้า
ปลาน้อย คอยน้ำมา มองลูกปลา ตาสีเศร้า 
ข้าวเขียว เดียวดายเปล่า ไร้น้ำเคล้า เจ่าจุกตรม


ไส้เดือน ก็สิ้นหวัง ต้องทิ้งรัง ครั่งระทม 
หอยดิน ดิ้นในตม แข็งขื่นขม ล้มทั้งยืน
ฝนสาย หายไปไหน หรือควันไฟ ไล่ความชื่น
หรือป่า กลายเป็นอื่น หรือน้ำขื่น กลืนชีวิต 


ดินแหก แตกเป็นขุย ถนนยุ่ย ลุ่ยล่มมิด
เสียงครวญ ชวนให้คิด ฤาเผลอผิด ริดรอนธรรม
การอยู่ อย่างแพ้พ่าย คือทำลาย ให้บอบช้ำ
หรือให้ โลกจดจำ ให้ฟ้าฉ่ำ พร่ำพรฝน 


คืนป่า คืนชีวิต คืนความคิด คืนตัวตน
คืนคน ให้คืนฝน คืนสายชล ให้แผ่นดิน
ไส้เดือน เพื่อนทั้งนั้น ต่างแบ่งฝัน ปันกันกิน
ร่วมทุกข์ ร่วมสุขสิ้น หลากชีวิน ถิ่นฝนเดียว


 


11 กรกฎาคม 2558


 

 

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd><img><p><br>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options