ธรรมะจากหมาวัด

Printer-friendly version

ธรรมมะจากหมาวัด

มนตรา เลี่ยวเส็ง




นังขาวมันเป็นหมา อาศัยร่มไม้ชายคาวัดใหญ่ชัยมงคลคุ้มหัวมานาน จนแม้แต่ตัวมันเองก็ลืมไปแล้วว่ามันเคยเป็นใครมาก่อน...


มันจะเคยเป็นใครไปได้ นอกจากหมาวัดปอนๆ พระท่านว่านังขาวอายุได้ 3 ขวบกว่าแล้ว แต่หน้าตาเนื้อตัว บวกกับความกร้านประสบการณ์ที่ต้องเอาตัวรอดให้ได้ในสังคมของหมาวัด และสายตาที่หมดอาลัยตายอยากกับชีวิตทำให้นังขาวมันดูแก่กว่าอายุมาก แต่ภายใต้ความกร้านนั้น มันกลับมีทัศนคติในการดำรงชีวิตที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย บนความสันโดษโดยอาศัยโลกแคบๆ  แถวกุฎิวัดด้านหน้าเป็นเรือนตาย และด้วยนิสัยที่ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ทำให้นางขาวไม่ใคร่จะเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้ที่รักหมาวัดนัก วันๆ ได้แต่มุดหัว ซ่อนหน้าซ่อนตัวอยู่ใต้กุฏิพระบ้าง ริมถนนบ้าง ลานวัดบ้าง ที่ๆ มันชอบคือที่ที่ไม่มีคนพลุกพล่าน เวลาจะนั่ง จะนอนก็ไม่ต้องกลัวสายตาใครๆ จับจ้อง หลายคนที่ผ่านไปมาแถวนั้นได้แต่มอง แต่จะมีซักกี่คนที่้เห็นมัน

แล้วในวันที่แดดไม่แรงนัก มันค่อยๆ คืบคลานออกมาจากซอกหลืบ เพื่อมารับวิตามินดี แม้จะเป็นแค่หมาวัด แต่มันก็รู้ว่า แสงแดดนั้นมีประโยชน์แค่ไหน นังขาวมัีนมีขนและผิวสีขาวราวกับไข่ปอก ทำให้มันดูกลมกลืนไปกับพื้นถนน แค่ได้ออกมารับวิตามินดีและรับลมเอื่อยๆ ของช่วงปลายฝนต้นหนาวบ้าง เท่านี้ก็สุขนักหนาแล้ว นังขาวมันหลับพริ้มคาพื้นถนนอยู่อย่างนั้น โดยไม่สนใจความสับสนอลหม่านที่เกิดขึ้นรอบตัว

มันคงเคยชินกับโลกใบน้อยที่สงบมานานกระทั่งนึกไม่ถึงว่า ไอ้ตัวสี่ล้อที่เพิ่งวิ่งผ่านหน้าไปนั้นจะมาทำร้ายมันได้อย่างไร มันผงกหัวขึ้นมองอย่างสนใจอยู่หน่อยๆ เมื่อเห็นพระเข้าไปนั่งสงบอยู่ในนั้น แล้วมันก็เข้าสู่ภวังค์ต่อไป

คราวนี้นิทราสมบัติของมันดูท่าจะไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่นัก เมื่อต้องสะดุ้งสุดตัวเพราะไอ้ตัวที่ว่าวิ่งมาบดทับอยู่กลางท้อง ด้วยน้ำหนักมากกว่าหนึ่งตันกระแทกกระทั้นเข้าไปถึงขั้วปอด จุกร้าวจนไม่มีเสียงร้อง มันคงเป็นเพียงแค่ฝันร้ายที่มันก็ฝันอยู่ออกบ่อยไป นังขาวไม่รู้ว่ามันได้แต่นอนมองล้อที่หมุนวนย่ำยีอยู่บนตัวอย่างไม่มีทางเลี่ยง ก็หมาวัดอย่างมันจะไปอุทธรณ์อะไรได้ นอกจากคิดเสียว่ามันเป็นกรรม บังโคลนด้านข้างบดเบียดเข้ามาที่หน้าและลำตัว รูดเอาขนที่มีติดตัวอยู่เพียงน้อยนิดไว้ใช้ประทังความหนาวเหน็บยามค่ำคืนติดไปด้วย แม้จะตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่มันชินเสียแล้วกับการถูกย่ำยี วินาทีนี้..มันจึงมองชีวิตอย่างเข้าใจและไม่มีน้ำตาอีกต่อไป

มันลืมตาขึ้นอีกครั้งและรู้ว่าไม่ได้ฝันไป หลังจากที่ไอ้ตัวสี่ล้อเลิกข่มเหงแล้ว มันลองหายใจอีกครั้ง มันช่างเป็นลมหายใจแห่งความยากลำบากสำหรับชีวิตน้อยๆ มันยังไม่ตายหรอกเหรอนี่ ลองสะบัดแข้งขาและลุกขึ้นยืนยักแย้ยักยัน คร้านแล้วที่จะร้องขอความเห็นใจจากใครๆ ไอ้ตัวสี่ล้อยังคงยืนจ้องมันอยู่แน่นิ่ง ยากที่จะคาดเดา นังขาวรู้แต่ว่า ก่อนที่ไอ้ตัวนั้นจะเปลี่ยนใจกลับมาย่ำยีรอบสอง มันควรจะกัดฟันลากขาทั้งสี่พาตัวเองหนีอย่างไม่คิดชีวิต เจ็บหน่ะเจ็บ แต่มันยังชาอยู่  มันรู้ว่า พรุ่งนี้เถอะ มันคงจะนอนระบมปางตาย แต่จะว่าไป ชีวิตหมาวัดและยิ่งเป็นหมาวัดจนตรอกอย่างมัน ตายเสียได้ก็ดี  นังขาววิ่งหางจุกตูดถูลู่ถูกังไปที่กุฎิพระ เพราะเชื่อว่า อย่างน้อย พระสงฆ์คงจะช่วยมันไว้ได้ มันเข้าไปหลบอยู่ใต้กุึฎิพระ แล้วซุกหน้าซบดิน ตัวสั่นงันงก คิดทบทวนไปมาว่า มันไปทำอะไรผิดหนอ ไอ้ตัวสี่ล้อถึงได้โกรธเคืองมันเสียนัก

ไอแดดยามบ่ายยิ่งเพิ่มความทรมานให้กับบาดแผลที่เพิ่งได้รับมา แต่หมาวัดอย่างมันจะแสดงความอ่อนแอออกมาไม่ได้เป็นอันขาด มิเช่นนั้นมันจะถูกซ้ำจากตัวอื่นไม่รู้จักกี่ตัวต่อกี่ตัว นังขาวนอนกัดฟันอยู่อย่างนั้นกระทั่งอรุณรุ่งจึงพาตัวเองกลับมาหลบยังที่พักพิงประจำ

เช้านี้มีเพียงอาหารที่คนงานนำมาให้ แต่มันเจ็บหนักกระทั่้งกินอะไรไม่ลง นอนเจ็บตัวสั่นงันงก เจ็บทั้งกาย ระทมทั้งใจ แต่มันก็เลือกที่จะมองชีวิตอย่างเข้าใจประสาหมาวัดจนตรอกต่อไป...

ธรรมะจากหมาวัด ก็สุดแล้วแต่ว่าใครจะตีความอย่างไร....






ตอนนี้นังขาวได้รับการตรวจรักษาอย่างดีที่สุดแล้วจากสัตวแพทย์ และกำลังรอดูอาการต่อไป

รูปโดยพระมหานัธนิติ สุมฺโน

ขาวกินข้าวได้มาก

ขาวกินข้าวได้มาก ไม่ต้องเป็นห่วงแล้วครับ

ขอบพระคุณท่านมากเลยค่ะ

ขอบพระคุณท่านมากเลยค่ะ โลโกถูกใจทีเดียวค่ะ

แล้วปัสสาวะของน้องขาวเป็นอย่างไรบ้างคะ มีเลือดปนมาไหมคะ ยังเป็นห่วงเรื่องเลือดออกในช่องท้องค่ะ แต่พอทราบว่ากินข้าวได้มากก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อยนึงแล้วค่ะ

ดูแล้วอาการดีนะครับ

ดูแล้วอาการดีนะครับ ไม่เห็นว่าฉี่หรือเปล่า เพราะมันไม่ยอมให้ล่ามไว้ แต่กินได้ ไม่ตายแน่ ตามหลักชีววิทยามหาโอ๊ทครับ

ORZZZZZZZZzzz http://www.webw

ถูกต้องแล้วค่ะท่าน

ถูกต้องแล้วค่ะท่าน ลอกเลียนชื่อเรื่องของท่านมาเฉยเลยค่ะ

 

ปล. มีคอมเม้นท์เพิ่ม สงสัยจากนักศึกษาศิลปากร รบกวนท่านช่วยตอบด้วยนะคะ

 

 

ไม่มีอะไรให้ตอบ

ไม่มีอะไรให้ตอบ เพราะไม่เห็นมีใครถามอะไรเลยครับ มีแต่แสดงความคิดเห็น

(No subject)

กราบขอบพระคุณค่ะท่าน

กราบขอบพระคุณค่ะท่าน เพิ่งเล่าให้น้องชายฟังเมื่อกี้นี้ ก็ตกใจอยู่เหมือนกันค่ะ น้องชายอยากเห็นน้องขาวมากเลยค่ะ อะไรจะอดทนขนาดนั้น

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd><img><p><br>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options