น้ำใสใจจริง

Printer-friendly version

น้ำใสใจจริง       


มันเป็นวันที่เจ็ดที่น้ำเข้าดอนเมือง วันนี้น้ำมาถึงหน้าบ้านแล้ว มาพร้อมกับการเดินทางนำน้ำปานะไปถวายพระและแจกผู้ประสบภัยกับคณะของหลวงพี่เชอร์รี่



Day 7 (11.11.01): Upon the arrival of flooding water, I was leaving home to offer drinks to monks and victims at MCU Wangnoi.



 


 


 ป๋อม น้องสาวแท้ๆ กำลังป่วยจากโรคไทรอยด์เป็นพิษก็ร่วมเดินทางไปด้วย โดยต้องเดินลุยน้ำท่วมถึงต้นขาไปร่วมสี่สิบนาทีจึงจะพอหารถยีเอ็มซีต่อไป






สภาพคันกั้นน้ำหน้าหมู่บ้านและการเดินทางออกไปด้วยเรือลากลำเล็กๆ ที่ต้องรับน้ำหนักผู้โดยสารถึงตัวใหญ่ๆ ถึง 3 คนด้วยกัน ใช้เวลาในการรอเรือลำนี้ประมาณ 1 ชั่วโมง และใช้เวลาในการลากประมาณ 40 นาที ก่อนที่จะไปต่อรถยีเอ็มซี ตรงคอสะพานคลองเปรมประชากรอีกทอดหนึ่ง                          


      



หลังจากตะเกียกตะกายปีนขึ้นรถยีเอ็มซีของทหาร ที่มีคนยืนอย่างเบียดเสียด ตากแดดร้อนเปรี้ยงร่วม 40 นาที จึงไปถึงหลักสี่เพราะความเร็วในการขับประมาณ 15 กิโลเมตรต่อชั่วโมง




มันเป็นสี่สิบนาทีของคนแข็งแรง แต่สำหรับเด็กน้อยที่ต้องกรำแดดร้อนเปรี้ยง มันช่างยาวนาน เธอเดินมาเกาะกระเป๋า เพื่อขออาศัยร่วมเงาจากร่มพับที่หยิบติดมือไป เวลารถเบรค แม้จะไม่แรงแต่ก็แรงพอที่จะโยนเธอไปทางโน้นที ทางนี้ที... เราเลยยืนจับมือกันไปตลอดทาง



ตกปลา ณ วิภาวดี


 


พอลงจากรถยีเอ็มซีก็เป็นการควานหาแท๊กซี่ที่หาได้ยากเย็น เพื่อต่อมาที่วัดพลับอีกประมาณ 1 ชั่วโมง รวมเวลาในการเดินทางจากบ้านมาถึงวัดพลับเกือบ 4 ชั่วโมง


แล้วการเดินทางจริงก็เริ่มขึ้น....


 



 



น้องเพียบแปล้ รถแรงแห่งศตวรรษ และคนขับมือสมัครเล่น ที่เจ้าของรถชมว่า ขับ (เกียร์กระปุก) ได้ไอคิวต่ำมาก ไม่มีพัฒนาการขึ้นเลย เดี๋ยวดับ เดี๋ยวดับ ไม่กลัวหัวเทียนบอด แบตหมดหรือไง ฯลฯ คำชมเยอะมากจนจำกันไม่หวาดไม่ไหวเลยทีเดียว




สภาพภายในของรถแรงๆ และไมล์ขณะที่เหยียบคันเร่งมิด เอ่อ... 80 กม.ต่อชั่วโมง 



รถติดมากเหลือเกินทำให้พอมีเวลาลงไปถ่ายภาพน้ำท่วมที่หน้าห้างสรรพสินค้าฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต




 


 



 




 


กลับถึงกรุงเทพตอนตีสามครึ่ง จับแท๊กซี่มานอนค้างที่ KU Home เพราะลืมเอากุญแจบ้านที่เกษตรติดมาด้วย ตื่นเช้ารีบเข้าบ้านดอนเมืองก่อนที่น้ำจะสูง ขาไปว่าลำบากแล้ว ขากลับนี่ลำบากยิ่งกว่า เพราะน้ำทะลักมาถึงแถวๆ โรงแรมมิราเคิลแล้ว ต้องเดินเท้าเข้าไปที่หลักสี่เพื่อต่อรถยีเอ็มซี


บรรยากาศขณะนั้นวุ่นวายน่าดูเพราะมีประกาศให้อพยพออกนอกพื้นที่


ประการที่สอง ที่ว่ายากนั้นเพราะไปเจอรถยีเอ็มซีที่ขนเรือรบเหล็กทั้งลำเพื่อนำมาให้บริการขนส่งประชาชนที่ดอนเมือง ปีนรถยีเอ็มซีว่ายากแล้วนี่ต้องปีนเรือรบขึ้นไปอีกชั้น ยากกว่ากันเยอะเลย แถมมีที่ยืนนิดเดียว ต้องเกาะกันไว้ให้ดี เมื่อมีประกาศอพยพคนจะแน่นมาก เบียดเสียดกันไปตามภาพด้านล่าง


 




ลงจากยีเอ็มซีเรือรบแล้วต้องลุยน้ำท่วมถึงอกเดินมาอีกหน่อย เพื่อมาต่อรถยีเอ็มซีอีกคัน วิ่งมาถึงปากซอยย่อย ก็ลงแล้วเดินไปหมู่บ้าน น้ำสูงเกือบถึงอกทำให้เดินยาก ต้องยกกระเป๋าเทินหัวไว้ แถมเดินกลางแดดเปรี้ยง ใช้เวลาเดินประมาณ ครึ่งชั่วโมงก็ถึงหมู่บ้าน



 สภาพบ้านที่หลังกลับจากการไปถวายน้ำปานะให้พระและแจกผู้ประสบภัยที่มจร. ท่วมเกือบถึงท้องช้างทีเดียว กลับมาถึงล้มตัวลงนอนหลับไป 26 ชั่วโมงรวดโดยไม่ลุกเลย ที่ไม่ลุกเพราะลุกไม่ได้ เข้าใจว่ากล้ามเนื้อแขนคงฉีกขาดเสียตั้งแต่วันแรกของการเดินทาง เนื่องจากต้องขึ้นลงรถยีเอ็มซีบ่อยๆ ติดต่อกัน และหลังคงปวดมากจากการเดินทาง กระทั่งขยับไม่ได้ ต้องนอนเฉยๆ


แม่เข้ามาเรียกหลายครั้งเพราะเห็นว่าหลับนานจนน่ากลัว


แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีค่ะ...



พอลงจากโทลเวย์ก็พบเหล่าบรรดาเรือแจวรับจ้างมารอผู้โดยสารข้างทาง เพราะน้ำฝั่งน้ำท่วมสูงถึงเอว




ขับกันตั้งแต่แดดจ้าจนกระทั่งแดดหุบ การเดินทางขาไปรถติดยาวเหยียด ใช้เวลาเดินทางร่วม 6 ชั่วโมง ออกเดินทางจากวัดพลับตอนบ่ายสองกว่าๆ ไปถึงมจร.ตอนประมาณเกือบสองทุ่มแล้ว จากรูปเป็นถนนพหลโยธินช่วงหน้าโรงกษาปณ์ที่กู้มาได้ช่องเดียว


 


ขับเลยมาถึงแถวๆ ไวท์เฮาส์ เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานแล้ว แม้ก็นั้นก็ยังมองเห็นบรรยากาศของผู้ประสบภัยที่อพยพย้ายมาพักอาศัยกันบนสะพานลอย ใต้ผ้าใบคลุมไว้อย่างง่าย และใช้ราวสะพานไว้ตากเสื้อผ้ากัน เห็นแล้วสงสารมาก



ภาพการลำเลียงอุปกรณ์และคณะเดินทางเข้ามจร. โดยมีพี่ๆ ดชด. นำเรือเหล็กอย่างดีมารอรับคณะที่ไป




คณะของท่านพระอัครกิตติ์ ธมฺมสโร ที่ประกอบไปด้วยพี่นิตยาและคุณนิด ผู้ผลิตน้ำปานะเหล่านี้ด้วยความมุ่งมั่น ทุ่มเท ขออนุโมทนา


 



 


Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd><img><p><br>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options