มจร.

ครั้นเมื่อน้ำท่วมกรุง 2554

 ครั้นเมื่อน้ำท่วมกรุง ปี 2554


มนตรา เลี่ยวเส็ง

มจร. ท่วมหนัก


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 

ใครเขียนตัวเต็มบรรทัด

ใครเขียนตัวเต็มบรรทัด


มนตรา เลี่ยวเส็ง


ถ้าเราๆ ท่านๆ ลองนึกย้อนไปถึงครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นการเขียนตัวเต็มบรรทัดลงในหน้ากระดาษสมุด  นั่นคงเป็นเวลานานมากแล้ว โดยมักพบเห็นในช่วงวัยเด็กที่อยู่ในระหว่างการพัฒนาลายมือของตัวเอง พอวันนี้ระหว่างที่ตรวจการทำบัญชีเพื่อการจัดการได้เห็นพระนิสิตท่านเขียนหนังสือด้วยตัวใหญ่แบบเต็มบรรทัด อาจารย์ก็หัวเราะขึ้นมาเสียงดัง ก็ท่านเป็นพระที่มากด้วยพรรษา วัยกลางคน ทำไมยังเขียนหนังสือด้วยตัวเต็มบรรทัดอยู่อีกหนอ?


แต่คำถามที่ถูกต้องคือ อาจารย์แบบไหนกันที่เห็นการเขียนตัวเต็มบรรทัดของพระนิสิตกลายเป็นเรื่องขำขันไปได้?

โอ สุขัง

เมื่อได้สัมผัสกับความสุขของชีวิตกลับพบว่าล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เรียบง่าย จนนึกไม่ถึง และการได้อยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น นั่นก็สุขมากแล้ว ขอบคุณทุกความสุขที่มอบให้มา


~~~~~~


สุขแรกนี้เกิดขึ้นในวันศุกร์ต้นเดือนสิงหาคม 2554 ที่ผ่านมา

วันนี้มันวันอะไรหนอ

วันจันทร์


วันจันทร์ที่ต้องไปถวายความรู้พระนิสิตที่วัดไร่ขิงร่วม 30 รูป และส่วนใหญ่ก็เป็นพระสังฆาธิการแล้วทั้งสิ้น

กว่าจะได้บวชเป็นพระสงฆ์ในประเทศกัมพูชา พม่าและบังกลาเทศ

บนหน้ากระดานสนทนาวัดท่าขนุน อ.ทองผาภูมิ จ.กาญจนบุรี http://www.watthakhanun.com/webboard/showthread.php?t=2109 ได้บันทึกเรื่องราวของของพระนิสิตต่างชาติจากมจร. วังน้อย ที่ได้ไปบรรยายให้กับพระนิสิต มจร.

Upside Down

เทอมนี้ได้รับเชิญให้ไปสอนในรายวิชา English for Management ค่ะ ที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย ณ วัดไร่ขิง ของคณะสังคมศาสตร์ สาขาวิชารัฐศาสตร์มหาบัณฑิต เป็นหลักสูตรสำหรับพระสงฆ์ ส่วนใหญ่เป็นพระสังฆาธิการ (พระชั้นผู้ใหญ่) มีทั้งเจ้าคณะตำบล เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะจังหวัด และเจ้าอาวาส ระดับหลวงตา หรือไม่ก็หลวงพ่อแล้วทั้งนั้น

อาจารย์เคยแต่ถวายความรู้ให้พระนิสิตต่างชาติ เลยนึกภาพไม่ออกว่า การบรรยายให้พระสังฆาธิการควรจะเป็นอย่างไร เนื้อหาประมาณไหน